Badaniami nad szkolnictwem wyższym zacząłem zajmować się w 2017 roku, kiedy wraz z doktorantami Uniwersytetu Jagiellońskiego opublikowaliśmy raport o wymaganiach i zasobach studiów doktoranckich na UJ, a dwa lata później raport z drugiej edycji tego badania „How to survive in academia„. W czasie studiów doktoranckich pisałem także na temat idei uniwersytetu kształcącego ludzi zaangażowanych w pracę.
W swoich późniejszych publikacjach opisywałem zjawisko punktozy, czyli oceniania naukowców jedynie przez pryzmat tego, gdzie publikują, bez zwracania uwagi na jakość badań, oraz rozważałem jaki wpływ mogą mieć systemy oceny okresowej na postawy naukowców. Analizowałem także jaki związek ma ilościowa ocena pracy naukowej z zaangażowaniem i wypaleniem naukowców oraz wraz z zespołem opublikowałem raport „Jak pracownicy naukowi oceniają systemy oceny okresowej, którym podlegają”. Wskazywałem na negatywny wpływ polityki ewaluacji jednostek naukowych na jakość nauki w Polsce, pomysł ten wywołał głos krytyczny, z którym polemizowałem. Zaproponowałem koncepcję nowego pracownika naukowego „Homo Metricus”, który zamiast generować nową wiedzę, musi skupiać się na generowaniu publikacji i punktów ewaluacyjnych.
Badałem również możliwy wpływ nauczania zdalnego na motywację naukowców, motywację nauczycieli akademickich w czasie przymusowego e-learningu spowodowanego pandemią COVID-19, oraz reakcje studentów na covidowe nauczanie zdalne.
Jestem współautorem książki: Human Resource Management in Higher Education Institutions An International Perspective
Zajmowałem się zjawiskiem technostresu wśród studentów, czyli stresem wynikającym z użytkowania technologii np. w procesie nauki zdalnej.
Konrad Kulikowski 